كتاب صبر و شكر ( 1 ) اين كتاب دوّم از بخش منجيات المحجّة البيضاء فى تهذيب الاحياء است بسم اللّه الرّحمن الرّحيم سپاس ويژهء خداوندى است كه ستايش و سپاس سزاوار او و رداى كبريايى و صفات مجد و بزرگى مختصّ اوست . همان خدايى كه برگزيدگان اولياى خود را در خوشى و ناخوشى به نيروى صبر مؤيّد گردانيده ، و به شكرگزارى در بلا و نعمت توانايى بخشيده است . و درود فراوان بر محمّد سرور پيامبران و بر خاندان او باد كه رهبر نيكوكاران پرهيزگارند و بر نيكان ياران او كه مهتر برگزيدگانند ؛ درودى كه پيوسته با دوام مقرون و از فنا و نقصان مصون باشد . امّا بعد . همانا ايمان دو نيم است ، نيمى صبر و نيم ديگر شكر . « 1 » در اين باره احاديثى وارد شده و آثار و اخبار بدان گواه است . و نيز صبر و شكر دو صفت از صفات بارى تعالى و دو اسم از اسماى حسناى اوست ؛ چه خداوند خود را صبور و شكور خوانده است . از اين رو ندانستن حقيقت صبر و شكر ندانستن حقيقت هر دو نيمهء ايمان است ، سپس موجب غفلت از دو صفت از اوصاف پروردگار رحمان مىگردد و براى رسيدن به قرب الهى جز از طريق ايمان راهى نيست . چگونه ممكن است انسان در راه ايمان گام بردارد بى آن كه بداند ايمان از چه طريقى به دست مىآيد ، و آن كه را بايد به او ايمان

--> ( 1 ) الشعب بيهقى از انس به سند ضعيف ، الجامع الصّغير .